Mnogi zdravstveni problemi mogu se prevenirati, korigovati ili se mogu spriječiti teže posljedice kroz rano otkrivanje i brzo postavljanje dijagnoze i tretmana. Kroz preventivne programe , određene grupe djece imaju periodične, preventivne zdravstvene procjene. Oni koji imaju sumnjive  probleme, preporučuju se za dalju dijagnozu i tretman.

Svaka država, prema svojim potrebama i materijalnim i kadrovskim mogućnostima, pravi svoje preventivne programe. Sa manjim odstupanjima, oni se vrše u slijedećim starosnim dobima djeteta:

1. Prenatalni skrining programi sa ciljem ranog otkrivanja rizičnihtrudnoća i određenih defekata u razvoju ploda.
2. Skrining testovi novorođenčeta  - rade se 12 h poslije rođenja do 6.dana starosti, izuzetno poslije tog perioda. Cilj programa je postaviti dijagnozu za određene urođene bolesti metabolizma, endokrine bolesti  ili  bolesti  krvi u što kraćem periodu   ( preporuka  je do 5. dana od rođenja), da bi se spriječile teške posljedice, koje često mogu biti fatalne.Svi ovi poremećaji mogu se korigovati i kontrolisati određenim terapijama i specifičnim dijetama. U suprotnom, već u prvim danima ( nekad i satima) dovode do teškog oštećenja ( naročito CNS-a), sa trajnim posljedicama ili fatalnim ishodom.Kod  nas,  preventivnim  programom  predviđen  je  skrining  na fenilketonuriju i  primarni kongenitalni hipotireoidizam.
3. U doba odojčadi i ranog djetinjstva – U određenim vremenskimintervalima rade se razvojni skrininzi, koji osim kompletnog fizikalnog pregleda podrazumijevaju procjenu sazrijevanja djeteta, ishrane, stanja čula, otkrivanje malokrvnosti, imunizaciju  i  edukaciju. Cilj ovih  pregleda je što ranije otkrivanje i prevencija eventualne psihomotorne disfunkcije  ili  oboljenja koja se mogu javiti u kasnijem uzrastu.
4. Preventivni pregledi se nastavljaju u toku školovanja i adolescencije.
   Krajnji cilj svih ovih preventivnih programa i akcija u okviru primarne zdravstvene zaštite je poboljšanje zdravlja, ne samo sadašnje populacije, već i budućih generacija. I ono što je posebno važno, do tog poboljšanja dolazi se prevencijom, zdravim načinom života i ishrane, brzom dijagnozom i adekvatnim tretmanom. Odgovornost za to ne leži samo u zdravstvenoj službi,  već u svakoj  jedinki, u svakoj porodici  i  u društvu uopšte.