Infektivna mononukleoza je akutna zarazna bolest djece i mlađih odraslih osoba, koju uzrokuje Epstein-Barrov virus, iz porodice herpes virusa.

Infekcija je raširena u cijelom svijetu. U siromašnim zemljama do infekcije dolazi u dobi malog djeteta, dok je u  razvijenim zemljama najčešća kod adolescenata i mlađih ljudi ( 15-25 godina). Izvor infekcije je bolesnik ili zdravi nosilac virusa. Bolest se prenosi kapljičnim putem pri bliskom kontaktu – „bolest poljupca“. Virus se izlučuje pljuvačkom prije početka, u toku i poslije preležane bolesti (čak i do 18 mjeseci, a možda i duže).Mnogo je rjeđi prenos putem krvi.

Infektivna mononukleoza nema sezonski karakter. Javlja se sporadično, a u poje dinim skupinama (npr. đačkim domovima i dr.), bolest može biti endemična.

Klinički tok je veoma različit. Kod mlađe djece obično prođe bez simptoma ili kao laka respiratorna infekcija sa povišenom temperaturom i upalom ždrijela. Kod veće djece i adolescenata može imati teži klinički oblik. Početak bolesti može biti nagao, ali je češće postepen. Tipičnim simptomima prethode malaksalost, slab apetit, glavobolja, bol u mišićima, osječaj nadutosti u trbuhu i drugi poremečaji opšteg stanja. Poslije jedne do dvije nedjelje javljaju se tipični simptomi, a to su uvečane limfne žlijezde. Vratne limfne žlijezde su uvijek uvećane, a često je i  generalizovano uvećanje limfnih žlijezda. Na vratu limfni čvorovi prave  „pakete“, ali međusobno  ne srastaju. Koža iznad njih nije zacrvenjena. Tjelesna temperatura je povišena. Krajnici su uvećani, crveni, često sa bjeličastim naslagama. Na mekom nepcu se može vidjeti osip. U oko 50% pacijenata uvećana je slezena, a u oko 10-20% i jetra. Otok očnih kapaka i ospa po koži se javljaju u oko 5-15% pacijenata.

Infektivna mononukleoza se kod većine djece završava kompletnim ozdravljenjem za 2-4 nedjelje od početka bolesti, a samo kod 3 % pacijenata traje duže od mjesec dana. Teži oblici bolesti i komplikacije su rijetki i sreću se kod imunodeficijentne djece.

Terapija je simptomatska. Neophodno je mirovanje. Antibiotici nemaju uticaja na tok bolesti, jer je ovo virusno oboljenje. Daju se samo ako se u brisu ždrijela izoluje beta hemolitički streptokok grupe A.

Izolacija bolesnog djeteta nije potrebna, jer je kontagioznost Epstein-Barrovog virusa mala. Neophodno je da oboljeli i osoba koja ga njeguje dobro pere ruke.

Imunitet poslije preležane bolesti je doživotan.